Blog

W życiu są tylko piękne chwile.

Takich pięknych chwil doświadczyli uczestnicy pielgrzymki organizowanej przez Parafię Rzymskokatolicką w Nasutowie w dniach 8 i 9 sierpnia 2022 roku.
Czterdzieści sześć osób wędrowało Śladami Jana Pawła II. Pierwszym punktem naszej wędrówki były Wadowice, miejsce urodzenia naszego papieża. Po modlitwie w Bazylice Ofiarowania Najświętszej Marii Panny obejrzeliśmy chrzcielnicę, z której wodą Karol Józef został ochrzczony 20 czerwca 1920 roku przez kapelana wojskowego, przyjaciela ojca, ks. Franciszka Żaka. Przejażdżka wagonikami ulicami Wadowic przywołała w pamięci warunki życia Karolka w okresie dzieciństwa i młodości. Na utrwalenie i poszerzenie wiedzy o papieżu był czas podczas zwiedzania Muzeum w Domu Rodzinnym Św. Jana Pawła II. Był też czas relaksu – degustacja kremówek w Cukierni Karola Hagenhubera.

Kolejnym miejscem naszego pielgrzymowania była Kalwaria Zebrzydowska. Sanktuarium pasyjno-maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej należy do najważniejszych miejsc kultu pasyjnego i maryjnego w Polsce. Malowniczo położone nad miastem, to nie tylko kościół i klasztor, ale również zespół kaplic oraz park krajobrazowy. A wszystko zaczęło się na początku XVII wieku. Jak głosi legenda wojewoda krakowski Mikołaj Zebrzydowski miał pewnego dnia ujrzeć na wzgórzu Żar trzy płonące krzyże, unoszące się ku niebu. W tym miejscu w 1602 roku ufundował kościółek i przekazał go w opiekę zakonowi bernardynów. Z czasem, za sprawą rodu Zebrzydowskich, kompleks zaczął się rozrastać. Wybudowano barokowy kościół, w którym umieszczony jest cudowny wizerunek Matki Bożej Kalwaryjskiej, następnie klasztor bernardynów. Obydwie budowle zostały wzniesione według projektu architekta Jana Marii Bernardoniego oraz architekta i złotnika flamandzkiego Pawła Baudartha. Spod jego ręki wyszły także prawie wszystkie kapliczki na kalwaryjskiej drodze krzyżowej, nazywanej drużkami kalwaryjskimi. A także pustelnia Pięciu Braci Polaków oraz kaplica świętej Marii Magdaleny. Wzorem do ich budowy była Droga Krzyżowa Pana Jezusa w Jerozolimie. W barokowej bazylice przechowywany jest otoczony kultem cudowny obraz Matki Bożej Kalwaryjskiej podarowany sanktuarium w 1641 roku. W okresie Wielkiego Tygodnia odgrywane są tu Misteria Męki Pańskiej, z kulminacją w Wielki Piątek. W 1979 roku sanktuarium odwiedził święty Jan Paweł II podnosząc je do rangi bazyliki mniejszej. Papież bywał tu jeszcze jako świecki, a następnie biskup krakowski. To jedno z najważniejszych polskich sanktuariów zostało w 1999 roku wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego UNESCO.
W tym miejscu był czas na indywidualny spacer dróżkami Maryi lub Jezusa. Czas indywidualnych rozmyślań nad tajemnicą zjednoczenia Matki i Syna. Tajemnica ta opowiedziana jest plastycznie i szczodrze poprzez wszystkie kaplice i kościółki, które rozłożyły się wokół centralnej bazyliki. A wieczorem modlitwa różańcowa, Apel Jasnogórski przed obrazem Matki Bożej Kalwaryjskiej i udział w zasłonięciu obrazu. Drugi dzień pielgrzymki rozpoczęliśmy udziałem w odsłonięciu cudownego obrazu i mszy świętej.

Po śniadaniu udaliśmy się do Krakowa- Łagiewnik by poznać eksponaty zgromadzone w Muzeum Świętego Jana Pawła II Wielkiego. Misją Muzeum jest, m.in. zachowanie, upamiętnianie i propagowanie wiedzy o życiu Karola Wojtyły, o Jego pontyfikacie, intelektualnej spuściźnie, która wpisuje się w dorobek kulturowy Polski i całego świata. Nowoczesne w formie ekspozycje Muzeum, prezentujące wyjątkowe eksponaty, w tym dzieła sztuki, głównie tzw. „dary papieskie” są unikatowym, artystycznym świadectwem wiary, wdzięczności oraz twórczej inspiracji Osoby św. Jana Pawła II Wielkiego. Muzeum to przestrzeń obcowania z historią, pięknem i kulturą – to miejsce promowania tych wartości we współczesnych pokoleniach. Ogromnych przeżyć dostarczyło nam zwiedzanie Centrum Jana Pawła II “Nie lękajcie się!” w Krakowie na Białych Morzach. Jest ono usytuowane na terenach poeksploatacyjnych dawnych zakładów „Solvay”, nieopodal miejsca, w którym podczas II wojny światowej pracował młody robotnik, Karol Wojtyła. To wówczas w Papieżu-Polaku rodziło się powołanie do kapłaństwa, wstąpił do tajnego Seminarium Duchownego. Centrum zostało powołane 2 stycznia 2006 roku w Krakowie przez księdza kardynała Stanisława Dziwisza jako wotum dziękczynne wiernych za pontyfikat Ojca Świętego. Jest Jego symbolicznym ziemskim domem. Wyjątkowy kompleks architektoniczny wzniesiony według projektu inżyniera Andrzeja Mikulskiego tworzą: Sanktuarium św. Jana Pawła II Wielkiego, Muzeum św. Jana Pawła II Wielkiego, Instytut Dialogu Międzykulturowego im. Jana Pawła II, Centrum Konferencyjne, Wieża Fatimska, Dom Pielgrzyma, a także zrekultywowane tereny zielone. Sercem tego miejsca jest Sanktuarium św. Jana Pawła II Wielkiego, to przestrzeń modlitwy, cudów, pochylenia się nad duchowym testamentem Świętego, Jego inspirującym dziedzictwem.
Następnie spacerkiem udaliśmy się do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia, by wysłuchać opowieści o życiu św. Siostry Faustyny Kowalskiej (1905–1938) ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia. Historia sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach jest ściśle związana z postacią św. Siostry Faustyny ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia, przez którą Chrystus przekazał Kościołowi i światu wielkie orędzie o Bożym miłosierdziu. W łagiewnickim klasztorze Siostra Faustyna spędziła kilka lat swego życia i w nim zmarła. Dlatego w tym miejscu zostało niejako zdeponowane orędzie Miłosierdzia, które przekazał jej Jezus i które na Jego polecenie zapisała w „Dzienniczku”. Odwiedzając kaplicę zakonną z cudownym obrazem Jezusa Miłosiernego i grobem św. Siostry Faustyny mieliśmy możliwość uczczenia relikwii Świętej. Kaplica zakonna nie mieściła pielgrzymów, dlatego w miarę możliwości Zgromadzenie podjęło rozbudowę sanktuarium. Nowe obiekty w sanktuarium powstały według projektu Witolda Cęckiewicza. Jego autorstwa jest także wystrój prezbiterium bazyliki, w którego centrum jest obraz Jezusa Miłosiernego, otoczony krzewem miotanym przez wichry, symbolizującym współczesnego człowieka, miotanego przez różne wiatry i znajdującego ukojenie w Miłosierdziu Bożym.
W godzinach popołudniowych udaliśmy się na Wawel, gdzie odwiedziliśmy Katedrę, Dzwon Zygmunta, Groby Królewskie, Muzeum Katedralne. Spacerkiem powędrowaliśmy Traktem Królewskim na ulicę Franciszkańską 3 pod Pałac biskupi, będący siedzibą kurii metropolitarnej, by zobaczyć Okno Papieskie – miejsce nierozerwalnie związane z papieżem Janem Pawłem II. Ostatnie miejsce naszej wędrówki to Kościół Mariacki – jeden z największych i najważniejszy, po Katedrze Wawelskiej, kościół Krakowa od 1963 roku jest Bazyliką mniejszą. Bardzo szybko minęła trwająca dwa dni lekcja interdyscyplinarna, łącząca treści pobożności, katechetyczne, historyczne, architektoniczne, kulturowe, geograficzne i związane z naszą tożsamością narodową. Podróże to jedyna rzecz na które wydajemy pieniądze, a stajemy się bogatsi.
My, wędrując za naszymi liderami Grażynką Gliwką i księdzem Adamem Buczyńskim przeżyliśmy wspaniałe chwile obcowania z dziedzictwem pozostawionym przez św. Jana Pawła II Wielkiego i św. Siostrę Faustynę.

Alina Gromaszek