Blog

Strona główna / Aktualności / IV NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU


IV NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU

  22 mar 2020
  Utworzony przez: Jurekxmoderator

Drodzy Parafianie

W tym czasie „ciemności”, Pan Bóg w liturgii dzisiejszej niedzieli niesie nam wielką otuchę.

Pan jest moim pasterzem,
niczego mi nie braknie, (…)
Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę,
zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. Ps 23

Te słowa zapewniają nas o nieustającej wierności i obecności Boga pośród Swego ludu. Niech naszą odpowiedzią będzie  wierność wobec Pana i Boga, a jej wyrazem nasza ufność, stałość w wierze i wytrwałość w modlitwie. Weźmy sobie poważnie do serca wezwanie Apostoła z drugiego czytania:

„… postępujcie jak dzieci światłości. Owocem bowiem światłości jest wszelka prawość i sprawiedliwość, i prawda. Badajcie, co jest miłe Panu. I nie miejcie udziału w bezowocnych uczynkach ciemności, a raczej piętnując je, nawracajcie tamtych”. Ef 5, 8-11

Nie ustawajmy w modlitwie w naszych rodzinach, przeżywajmy w skupieniu transmisje Mszy świętych i inne nabożeństwa. Zapewniam Was o mojej modlitwie. W dni powszednie sprawuję rano Msze Święte w intencji Parafian, o łaskę żywej wiary i zachowanie w zdrowiu.

W bardzo wielu parafiach o godz. 20.30 kapłani, ja również, odmawiają w kościele Różaniec o powstrzymanie pandemii, za chorych, za zmarłych, o Boże Błogosławieństwo dla wszystkich niosących pomoc oraz o roztropność i odpowiedzialność dla ludzi w okresie kwarantanny.
Zachęcam Was – odmawiajcie różaniec w domach. Na znak duchowej łączności możemy w tym czasie zapalić w oknie świecę (światełko).

Trwają starania aby 22.03.2020 od godz. 11,25 była transmisja online nabożeństwa i Mszy Świętej z naszej parafii na kanale YouTube – Na Chwałę Bogu, https://www.youtube.com/watch?v=GIsIixF8gw0

ks. Proboszcz Adam Buczyński

 

Modlitwa na czas epidemii
Okaż nam miłosierdzie dobry Ojcze,
Wszechmogący Wieczny Boże,
który nie chcesz śmierci grzesznika,
lecz by się nawrócił i miał życie.
Daj zdrowie chorym i odwagę tym, którzy im służą.
Wspieraj czuwających nad bezpieczeństwem
i pociesz tych, którzy opłakują umarłych.
Niech Twoja łaska skruszy twarde serca
i podniesie ręce, co bezradnie opadają.
Zabierz strach i ześlij Twego Ducha,
gdy wołamy: Jezu, ufam Tobie!
Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

W IV niedzielę Wielkiego Postu zaśpiewajmy 1. część Gorzkich Żali:

https://www.youtube.com/watch?v=yVlhETsIi20&t=441s

https://www.youtube.com/watch?v=MuhVLw0Zx5U&list=PL1606A37395853F6E&index=2

ZACHĘTA (Pobudka)

  1. Gorzkie żale przybywajcie,
    Serca nasze przenikajcie.
  2. Rozpłyńcie się, me źrenice,
    Toczcie smutnych łez krynice.
  3. Słońce, gwiazdy omdlewają,
    Żałobą się pokrywają.
  4. Płaczą rzewnie Aniołowie,
    A któż żałość ich wypowie?
  5. Opoki się twarde krają,
    Z grobów umarli powstają.
  6. Cóż jest, pytam, co się dzieje?
    Wszystko stworzenie truchleje!
  7. Na ból męki Chrystusowej
    Żal przejmuje bez wymowy.
  8. Uderz, Jezu, bez odwłoki
    W twarde serc naszych opoki!
  9. Jezu mój, we krwi ran swoich
    Obmyj duszę z grzechów moich!
  10. Upał serca swego chłodzę,
    Gdy w przepaść męki Twej wchodzę.

INTENCJA
Przy pomocy łaski Bożej przystępujemy do rozważania męki Pana naszego Jezusa Chrystusa.

Ofiarować ją będziemy Ojcu niebieskiemu na cześć i chwałę Jego Boskiego Majestatu, pokornie Mu dziękując za wielką i niepojętą miłość ku rodzajowi ludzkiemu, iż raczył zesłać Syna swego, aby za nas wycierpiał okrutne męki i śmierć podjął krzyżową. To rozmyślanie ofiarujemy również ku czci Najświętszej Maryi Panny, Matki Bolesnej, oraz ku uczczeniu Świętych Pańskich, którzy wyróżniali się nabożeństwem ku Męce Chrystusowej.

W pierwszej części będziemy rozważali, co Pan Jezus wycierpiał od modlitwy w Ogrójcu aż do niesłusznego przed sądem oskarżenia. Te zniewagi i zelżywości temuż Panu, za nas bolejącemu, ofiarujemy za Kościół święty katolicki, za najwyższego Pasterza z całym duchowieństwem, nadto za nieprzyjaciół krzyża Chrystusowego i wszystkich niewiernych, aby im Pan Bóg dał łaskę nawrócenia i opamiętania.

HYMN

  1. Żal duszę ściska, serce boleść czuje,
    Gdy słodki Jezus na śmierć się gotuje;
    Klęczy w Ogrójcu, gdy krwawy pot leje,
    Me serce mdleje.
  2. Pana świętości uczeń zły całuje,
    Żołnierz okrutny powrozmi krępuje!
    Jezus tym więzom dla nas się poddaje,
    Na śmierć wydaje.
  3. Bije, popycha tłum nieposkromiony,
    Nielitościwie z tej i owej strony,
    Za włosy targa: znosi w cierpliwości
    Król z wysokości.
  4. Zsiniałe przedtem krwią zachodzą usta,
    Gdy zbrojną żołnierz rękawicą chlusta;
    Wnet się zmieniło w płaczliwe wzdychanie
    Serca kochanie.
  5. Oby się serce we łzy rozpływało,
    Że Cię, mój Jezu, sprośnie obrażało!
    Żal mi, ach, żal mi ciężkich moich złości
    Dla Twej miłości!

LAMENT DUSZY NAD CIERPIĄCYM JEZUSEM

  1. Jezu, na zabicie okrutne,
    Cichy Baranku od wrogów szukany,
    Jezu mój kochany!
  2. Jezu, za trzydzieści srebrników
    Od niewdzięcznego ucznia zaprzedany,
    Jezu mój kochany!
  3. Jezu, w ciężkim smutku żałością,
    Jakoś sam wyznał, przed śmiercią nękany,
    Jezu mój kochany!
  4. Jezu, na modlitwie w Ogrójcu
    Strumieniem potu krwawego zalany,
    Jezu mój kochany!
  5. Jezu, całowaniem zdradliwym
    Od niegodnego Judasza wydany,
    Jezu mój kochany!
  6. Jezu, powrozami grubymi
    Od swawolnego żołdactwa związany,
    Jezu mój kochany!
  7. Jezu, od pospólstwa zelżywie
    Przed Annaszowym sądem znieważany,
    Jezu mój kochany!
  8. Jezu, przez ulice sromotnie
    Przed sąd Kajfasza za włosy targany,
    Jezu mój kochany!
  9. Jezu, od Malchusa srogiego
    Ręką zbrodniczą wypoliczkowany,
    Jezu mój kochany!
  10. Jezu, od fałszywych dwóch świadków
    Za zwodziciela niesłusznie podany,
    Jezu mój kochany!

Bądź pozdrowiony, bądź pochwalony,
Dla nas zelżony i pohańbiony.
Bądź uwielbiony! Bądź wysławiony!
Boże nieskończony!

ROZMOWA DUSZY Z MATKĄ BOLESNĄ

  1. Ach! Ja Matka tak żałosna!
    Boleść mnie ściska nieznośna.
    Miecz me serce przenika.
  2. Czemuś, Matko ukochana,
    Ciężko na sercu stroskana?
    Czemu wszystka truchlejesz?
  3. Co mię pytasz? Wszystkam w mdłości,
    Mówić nie mogę z żałości,
    Krew mi serce zalewa.
  4. Powiedz mi, o Panno moja,
    Czemu blednieje twarz Twoja?
    Czemu gorzkie łzy lejesz?
  5. Widzę, że Syn ukochany
    W Ogrójcu cały zalany
    Potu krwawym potokiem.
  6. O Matko, źródło miłości,
    Niech czuję gwałt Twej żałości!
    Dozwól mi z sobą płakać.

Któryś za nas cierpiał rany,
Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami!     (3 razy)