Blog

W dniu 15 października obchodzimy liturgiczne wspomnienie św. Teresy od Jezusa, dziewicy i doktora Kościoła.

Teresa de Cepeda y Ahumada (zwana św. Teresą Wielką lub Teresą z Avila) urodziła się w roku 1515 w Avili. W dwudziestym roku życia wstąpiła do klasztoru karmelitanek. Za natchnieniem Bożym przeprowadziła reformę zakonu. Zmarła 15 października 1582 roku.

Została beatyfikowana w roku 1614 przez Pawła V, a kanonizował ją w roku 1622 Grzegorz XV. W 1970 r. papież Paweł VI ogłosił ją doktorem Kościoła nadając jej tytuł „doktora mistycznego”.

Święta Teresa napisała szereg dzieł zawierających głęboką naukę o życiu duchowym. Jednym z nich jest Twierdza wewnętrzna, zachęcam do przeczytania fragmentu książki, która przybliża to dzieło.

WYPRAWA DO ZAMKU ZE ŚWIĘTĄ TERESĄ Z AVILA
500 lat od urodzin św. Teresy z Avila

Wstęp

Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na  obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę (Rdz 1, 27).

Czy, patrząc w niebo, myślisz o odkrywaniu wszechświata. Święta Teresa z Avila opisuje takie stany duszy i ciała, które dotykają nieskończoności i daleko przekraczają granice naszego świata, kosmosu. Jaka była Teresa? Dzisiaj powiedzielibyśmy ideał kobiety – piękna, mądra, zdecydowana, po prostu niezwykła. Co w tym niezwykłego? Niezwykłe jest to, że mając tak wiele, Teresa szukała prawdy o sobie, o życiu, o stworzeniu, o wieczności.

A ty – czego szukasz w życiu? Czy wiesz, kim jesteś? Stojąc przed lustrem, nie uzyskasz na to pytanie wyczerpującej odpowiedzi. Wielu ludzi poznanie siebie ogranicza tylko do ciała i żyje tak, jakby poza ciałem nic innego nie było. Tymczasem to, co widzisz i czego dotykasz, to tylko część ciebie. Święta porównuje ciało do oprawy pięknego diamentu. Najwspanialszym skarbem, jaki posiadasz, jest twoja dusza. Co to jest – dusza? Jak poznać coś, czego nie widać? Jak dowiedzieć się, kim jesteś? Odpowiedzi na te pytania nie są proste. Zapewne słyszałeś o istnieniu duszy, ale nic konkretnego o niej nie wiesz. Jeżeli nie wiesz, to nie troszczysz się o swoją duszę. Twoja niewiedza nie zwalnia cię jednak z odpowiedzialności za siebie, za swoje wnętrze. Proponuję ci, abyś lepiej siebie poznał. Jak to zrobić? Odpowiedź znajdziesz u świętej Teresy, która dokładnie poznała swoją duszę i może być przewodniczką w wyprawie do twojego wnętrza.

Zamek

 W domu Ojca mego jest mieszkań wiele (J 14, 2).

Święta Teresa z Avila, aby przybliżyć ci poznanie duszy, napisała traktat pt. Zamek wewnętrzny. Autorka porównuje duszę do zamku, twierdzy. Jak Święta opisuje ten zamek? Są w nim: wysokie mury, zamknięte drzwi, mieszkania, niezwykłe piękno, zakamarki, ciemność, przeszkody, światło. Kryją się tu spotkania, pokusy, pragnienia, walki, skupienie, tęsknoty, zjednoczenie.

Wyprawa do zamku ze świętą Teresą z Avila to wyprawa do wnętrza duszy. Dusza nie jest schowana w kącie, jest w środku każdego z nas. Święta Teresa opisuje, że dusza jest jak twierdza z diamentu. Jest jak kryształ, jaśniejący zamek, w którym na dole, na górze i po bokach znajduje się wiele mieszkań. Autorka opisuje te mieszkania w siedmiu „odsłonach”.  Możesz przemieszczać się po nich i zbliżać do środka, gdzie jest najważniejsze miejsce, w którym dokonują się najtajniejsze rzeczy pomiędzy Bogiem a duszą. W najgłębszej głębi duszy przebywa Bóg. Teresa nazywa duszę człowieka „maleńkim niebem Boga”. Jest to prawdziwy świat wewnętrzny. Czy chcesz poznać prawdę o swoim wnętrzu? Jak wejść do twierdzy i jak ją poznać? Jak się nie pogubić i od czego zacząć wyprawę?

Wyprawę zacznij od zapoznania się  z mapą Zamku wewnętrznego.

Pierwsze mieszkania 

Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje (Mt 6, 21).

Świadomość, że jest w nas coś oprócz ciała, które św. Teresa nazywa zewnętrznym murem zamku, towarzyszy nam od początku. Wyprawę zacznij od przebicia się przez ten mur, który cię absorbuje i chce abyś poświęcał mu najwięcej myśli i trosk. Przebijając się świadomością przez ciało, docierasz tylko do ogrodzenia pięknego zamku. Wielu zostaje w tym miejscu i nawet nie myśli, aby wejść i zobaczyć, co jest w środku. Smutne jest życie duszy, która nie chce wejść w siebie. Dla ciebie to dopiero początek wyprawy – idziemy dalej.

W jaki sposób i którędy dostać się do środka? Z pomocą przychodzi św. Teresa i wskazuje, że bramą, przez którą możesz wejść do zamku jest modlitwa. Dzięki modlitwie wchodzisz do wnętrza duszy. Modlitwa pomaga ci poznać siebie i zaprzyjaźnić się z Chrystusem.

Jak się modlić? Wszystko co robisz, rób z uwagą. To dotyczy również modlitwy. Modlić możesz się słowami albo w myślach. Ważne, abyś wiedział, kim ty jesteś i kim jest Ten, do którego się modlisz. Nie powtarzaj bez zastanowienia wyuczonych formułek. Miej świadomość myśli, słów i tego, co robisz. Znajdź czas, aby zastanowić się nad tym, co porusza twoje wnętrze – co cię zachwyca, co przeraża. To uchroni twoją duszę przed rozproszeniami, ukierunkuje cię na sprawy ważne. Modlitwy, tak jak wszystkiego ważnego w życiu, musisz się nauczyć.

Nie od razu możesz wejść do zamku. Na to potrzeba trochę czasu i wytrwałości. Wchodząc do pierwszych mieszkań, często nie zauważysz ich piękna. Na początku będziesz zabierał do nich wiele trosk, które przysłaniają to piękno i nie pozwalają w nim odpocząć.

Musisz wiedzieć, że jest ktoś, komu zależy na tym, abyś nie poznał samego siebie i nie zrozumiał swojej drogi. Diabeł używa wszelkich gróźb i podstępów, aby ci przeszkodzić w poznaniu prawdy.

Dobrze, że wszedłeś do zamku i dotarłeś do pierwszych mieszkań, to przybliża cię do Boga. Poproś w modlitwie, aby Bóg w miłosierdziu swoim pomógł ci wytrwać na tej drodze. Czy chcesz iść dalej? – Zapraszam.

Jerzy Piasecki Wyd. NATAN Lublin 2015

cdn.